احادیث معصومین

احادیث معصومین

در این بخش هر روز یک حدیث جدید قرار خواهد گرفت.

این صفحه هر روزه بروز می گردد.

با کلیک بر روی هر یک از معصومین به بخش قرار گیری احادیث آن معصوم انتقال خواهید یافت.

1- حضرت محمد مصطفی (ص)

2- امام علی (ع)

3- حضرت فاطمه (س)

4- امام حسن (ع)

5- امام حسین (ع)

6- امام سجاد (ع)

7- امام محمد باقر (ع)

8- امام جعفر صادق (ع)

9- امام موسی کاظم (ع)

10- امام رضا (ع)

11- امام جواد (ع)

12- امام هادی (ع)

13- امام حسن عسکری (ع)

14- امام مهدی (عح)


حضرت محمد مصطفی (ص) :

حدیث شماره 1 : 30/5/1394

رسول اللّه صلى الله علیه و آله :
حَقّاً لَم یَکُن لُقمانُ نَبِیّاً ، ولکِن کانَ عَبداً صَمصامَهً ، کَثیرَ التَّفَکُّرِ ، حَسَنَ الظَّنِ ، أحَبَّ اللّه َ فَأَحَبَّهُ ، وضَمِنَ عَلَیهِ بِالحِکمَهِ ، کانَ نائِماً نِصفَ النَّهارِ إذ جاءَهُ نِداءٌ : یا لُقمانُ ، هَل لَکَ أن یَجعَلَکَ اللّه ُ خَلیفَهً فِی الأَرضِ تَحکُمُ بَینَ النّاسِ بِالحَقِّ؟ فَانتَبَهَ فَأَجابَ الصَّوتَ ، فَقالَ : إن یُجبِرنی رَبّی قَبِلتُ ، فَإِنّی أعلَمُ إن فَعَلَ ذلِکَ بی أعانَنی وعَلَّمَنی وعَصَمَنی ، وإن خَیَّرَنی رَبّی قَبِلتُ العافِیَهَ ولمَ أقبَلِ البَلاءَ . فَقالَتِ المَلائِکَهُ بِصَوتٍ لا یَراهُم : لِمَ یا لُقمانُ؟ قالَ : لِأَنَّ الحاکِمَ بِأَشَدِّ المَنازِلِ وأکدَرِها یَغشاهُ الظُّلمُ مِن کُلِّ مَکانٍ یَنجو ویُعانُ وبِالحَرِیِّ أن یَنجُوَ ، وإن أخطَأَ أخطَأَ طَریقَ الجَنَّهِ ، ومَن یَکُن فِی الدُّنیا ذَلیلاً خَیرٌ مِن أن یَکونَ شَریفاً ، ومَن یَختَرِ الدُّنیا عَلَى الآخِرَهِ تَفتِنهُ الدُّنیا ولا یُصیبُ مُلکَ الآخِرَهِ . فَعَجِبَتِ المَلائِکَهُ مِن حُسنِ مَنطِقِهِ ، فَنامَ نَومَهً فَغُطَّ بِالحِکمَهِ غَطّا فَانتَبَهَ فَتَکَلَّمَ بِها ، ثُمَّ نودِیَ داوُدُ بَعدَهُ فَقَبِلَها ولَم یَشتَرِط شَرطَ لُقمانَ . . . وکانَ لُقمان یُؤازِرُهُ بِحِکمَتِهِ وعِلمِهِ ، فَقالَ لَهُ داودُ : طوبى لَکَ یا لُقمانُ ، اُوتیتَ الحِکمَهَ وصُرِفَت عَنکَ البَلِیَّهُ ، واُوتِیَ داوُدُ الخِلافَهَ وَابتُلِیَ بِالرَّزِیَّهِ أوِ الفِتنَهِ .

 

“حدیث شماره 1” “تاریخ مدینه دمشق : ج 17 ص 85 ، کنز العمّال : ج 14 ص 34 ح 37865 ؛ مجمع البیان : ج 8 ص 494 نحوه وراجع : نوادر الاصول : ج 1 ص 247 وتفسیر القمی : ج 2 ص 162 .

“(ترجمه)”

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :
در حقیقت ، لقمان ، پیامبر نبود ؛ لیکن بنده اى بود مصمّم، اندیشه مند و با حُسن ظن . خدا را دوست مى داشت . پس خدا نیز او را دوست داشت و حکمت را بر او ضمانت کرد. وسط روز ، خوابیده بود که ناگهان به پذیرش خلافت ، فرا خوانده شد که : «اى لقمان! آیا مى خواهى که خداوند ، تو را خلیفه اى در روى زمین قرار دهد تا در میان مردم ، به حق ، داورى کنى ؟» . لقمان ، بیدار شد و در پاسخ گفت : «اگر پروردگارم مرا وادار کند، مى پذیرم؛ زیرا مى دانم که اگر با من چنین کند . یارى ام مى نماید و دانشم مى آموزد و از خطا نگاهم مى دارد. ولى اگر پروردگارم مرا مخیّر سازد، عافیت را مى پذیرم و بلا را نمى پذیرم» . فرشتگانى که نمى دیدشان ، با صدایى به او گفتند: اى لقمان! چرا چنین گفتى؟ گفت: «زیرا حکمران ، در سخت ترین و مشکل ترین مقام ، جاى گرفته که ظلم از هر طرف ، بر او احاطه دارد؛ [امکان دارد] خوار شود یا یارى گردد . اگر به صواب داورى کند، امید است که نجات یابد و اگر [در داورى] به خطا رود، راه بهشت را به خطا رفته است. هر کس در دنیا حقیر و بى مقام باشد ، بهتر از این است که صاحب مقام باشد ، و هر کس دنیا را در مقابل آخرت بر گزیند، دنیا او را مى آزماید ؛ ولى به پادشاهىِ آخرت ، دست نمى یابد» . فرشتگان از زیبایىِ گفتار او ، در شگفت شدند. لقمان ، لحظه اى خوابید و سراسر وجودش آکنده از حکمت شد. پس ، از خواب بیدار شد و [از آن پس ]حکیمانه سخن گفت . پس از او، داوود علیه السلام به پذیرش خلافت ، فرا خوانده شد و او آن را پذیرفت و شرط لقمان را مطرح نکرد… . لقمان با دانش و حکمتش ، داوود را یارى مى کرد. داوود گفت: «خوشا به حالت ، اى لقمان! به تو حکمت داده شد و بلا از تو دور گردید ؛ ولى به داوود خلافت داده شد و دچار مصیبت و فتنه گردید» .

حدیث شماره 2 : 1/6/1394

رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
اَلتّائِبُ مِنَ الذَّنبِ کَمَن لاذَنبَ لَهُ ؛

“حدیث شماره 2” “عیون أخبار الرضا علیه السلام ، ج 1 ، ص 79 .

“(ترجمه)”

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم :
توبه کننده از گناه ، همچون کسى است که گناهى نکرده است .

 


امام علی (ع)

الإمام علیّ علیه السلام :
قیلَ لِلعَبدِ الصّالِحِ لُقمانَ : أیُّ النّاسِ أفضَلُ ؟ قالَ : المُؤمِنُ الغَنِیُّ ، قیلَ : الغَنِیُّ مِنَ المالِ ؟ فَقالَ : لا ، ولکِنَّ الغَنِیَّ مِنَ العِلمِ الَّذی إنِ احتیجَ إلَیهِ انتَفَعَ بِعِلمِهِ ، وإنِ استُغنِیَ عَنهُ اکتَفى .

“حدیث شماره 1” “قصص الأنبیاء : ص 197 ح 248 ، بحار الأنوار : ج 13 ص 421 ح 16 .

“(ترجمه)”

امام على علیه السلام :
به عبد صالح ، یعنى لقمان ، گفته شد: کدام یک از مردمان ، با فضیلت ترند؟ گفت: «مؤمنِ برخوردار» . گفته شد: از مال؟ گفت: «نه ؛ لیکن برخوردار از دانشى که اگر به او محتاج شدند ، از دانشش سود برند و اگر از او بى نیاز شدند، خودش به آن اکتفا کند» .


حضرت فاطمه زهرا (س)

حضرت فاطمه علیها السلام :
فَرَضَ اللّه ُ . . . الأمرَ بِالمَعُروفِ مَصلَحَهً لِلعامَّهِ ؛

“حدیث شماره 1” “بحار الأنوار ، ج 6 ، ص 107 .

“(ترجمه)”

 

حضرت فاطمه علیها السلام :
خداوند امر به معروف را براى اصلاح مردم قرار داد .


امام حسن مجتبی (ع)

امام حسن علیه السلام :
ما تَشاوَرَ قَومٌ إلاّ هُدُوا إلى رُشدِهِم ؛

“حدیث شماره 1” “تحف العقول ، ص 233 .

“(ترجمه)”

امام حسن علیه السلام :
هیچ قومى با یکدیگر مشورت نکردند مگر آن که به راه پیشرفت خود رهنمون شدند .


امام حسین (ع)

امام حسین علیه السلام :
بادِروا بِصِحَّهِ الأجسامِ فی مُدَّهِ الأعمارِ ؛

“حدیث شماره 1” “تحف العقول ، ص 239 .

“(ترجمه)”

امام حسین علیه السلام :
در مدّت عمر ، در حفظ سلامت تن بکوشید .


امام سجاد (ع)

الإمام زین العابدین علیه السلام :
قالَ لُقمانُ علیه السلام لاِبنِهِ : یا بُنَیَّ … أنفَعُ الغِنى غِنَى القَلبِ ، فَتَلَبَّث فی کُلِّ ذلِکَ ، وَالزَمِ القَناعَهَ وَالرِّضا بِما قَسَمَ اللّه ُ .

“حدیث شماره 1” “قصص الأنبیاء : ص 196 ح 246 ، بحار الأنوار : ج 13 ص 421 ح 15 .

“(ترجمه)”

امام زین العابدین علیه السلام :
لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! … مفیدترین ثروت، بى نیازىِ دل است. بنا بر این، در همه این موارد، درنگ کن و قناعت پیشه کن و به آنچه خداوند قسمت کرده، خشنود باش».


امام باقر (ع)

الإمام الباقر علیه السلام :
کانَ فیما وَعَظَ بِهِ لُقمانُ ابنَهُ : … جَدِّدِ التَّوبَهَ فی قَلبِکَ ، وَاکمَش فی فَراغِکَ قَبلَ أن یُقصَدَ قَصدُکَ ، ویُقضى قَضاؤُکَ ، ویُحالَ بَینَکَ وبَینَ ما تُریدُ .

“حدیث شماره 1” “الکافی : ج 2 ص 135 ح 20 ، بحار الأنوار : ج 13 ص 426 ح 19 .

“(ترجمه)”

امام باقر علیه السلام :
در نصایح لقمان به پسرش این بود که: « . . . توبه را در دلت تازه کن ، و پیش از آن که کارَت فرا رسد و قضایت قطعى شود و بین تو و آنچه مى خواهى ، فاصله بیفتد ، در ایّام فراغتت، [براى توبه] شتاب کن ».


امام جعفر صادق (ع)

الإمام الصادق علیه السلام
ـ فیما وَعَظَ لُقمانُ ابنَهُ ـ : صُم صَوماً یَقطَعُ شَهوَتَکَ ، ولا تَصُم صَوماً یَمنَعُکَ مِنَ الصَّلاهِ ؛ فَإِنَّ الصَّلاهَ أحَبُّ إلَى اللّه ِ مِنَ الصِّیامِ .

“حدیث شماره 1” “تفسیر القمی : ج 2 ص 164 ، قصص الانبیاء للراوندى : ص 190 ح 238 ، بحار الأنوار : ج 13 ص 411 ح 2 و ص 417 ح 10 .

“(ترجمه)”

امام صادق علیه السلام
ـ در بیان نصایح لقمان علیه السلام به پسرش ـ : روزه اى بگیر که شهوتت را قطع کند و روزه اى نگیر که از نماز، بازت دارد؛ زیرا نماز ، نزد خدا محبوب تر از روزه است .


امام موسی کاظم (ع)

الإمام الکاظم علیه السلام :
إنَّ لُقمانَ علیه السلام قالَ لاِبنِهِ : تَواضَع لِلحَقِّ تَکُن أعقَلَ النّاسِ ، وإنَّ الکَیِّسَ لَدَى الحَقِّ یَسیرٌ .

“حدیث شماره 1” “الکافی : ج 1 ص 16 ح 12 ، بحار الأنوار : ج 78 ص 299 ح 1 .

“(ترجمه)”

امام کاظم :
لقمان به پسرش گفت: «در برابر حق، فروتن باش تا عاقل ترینِ مردم باشى . زیرک و با هوش ، در برابر حق ، آرام است» .


امام رضا (ع)

امام رضا علیه السلام :
طَعمُ الماءِ طَعمُ الحَیاهِ ؛

“حدیث شماره 1” “بحار الأنوار ، ج 49 ، ص 99 .

“(ترجمه)”

امام رضا علیه السلام :
مزه آب ، مزه زندگى است .


امام جواد (ع)

امام جواد علیه السلام :
مَن زارَ قَبرَ عَمَّتی بِقُمَّ ، فَلَهُ الجَنَّهُ ؛

“حدیث شماره 1” “کامل الزیارات ، ص 536 .

“(ترجمه)”

امام جواد علیه السلام :
هر کس قبر عمّه ام (حضرت معصومه علیها السلام ) را در قم زیارت کند ، بهشت پاداش او است .


امام هادی (ع)

امام هادى علیه السلام :
مَن أطاعَ اللّه َ یُطاعُ ؛

“حدیث شماره 1” “. تحف العقول ، ص 482 .

“(ترجمه)”

امام هادى علیه السلام :
هر کس از خدا فرمان ببرد ، از او فرمان برند .


امام حسن عسکری (ع)

امام عسکرى علیه السلام :
عَلاماتُ المُؤمِنِ خَمسٌ . . . و زِیارَهُ الأربَعینَ . . . ؛

“حدیث شماره 1” “تهذیب الأحکام ، ج 6 ، ص 52 .

“(ترجمه)”

امام عسکرى علیه السلام :
مؤمن پنج نشانه دارد . . . و یکى از آنها زیارت روز اربعین است . . . .


امام مهدی (عج)

امام مهدى علیه السلام در زیارت ناحیه مقدّسه :
لأَندُبَنَّکَ صَباحا و مَساءً و لأَبکِیَنَّ عَلَیکَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَما ؛

“حدیث شماره 1″ ” . بحار الأنوار ، ج 101 ، ص 238 .

“(ترجمه)”

امام مهدى علیه السلام در زیارت ناحیه مقدّسه :
هر صبح و شام بر تو گریه و شیون مى کنم و در مصیبت تو به جاى اشک ، خون مى گریم .


منبع : کاسپین دانلود

نوشته‌های ویژه